- Dorośli
- Młodzież i dzieci
- Gabinet i online
- Bez skierowania
To nie tylko „brak nastroju”, ale bolesna zmiana w postrzeganiu siebie i świata. Pacjenci często opisują to jako życie za szklaną szybą, w świecie pozbawionym barw i smaków.
Potrzebujesz pomocy od razu? W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod numer 112. Całodobowe Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego: 800 70 2222. Kryzysowy Telefon Zaufania: 116 123.
Jak to może wyglądać
- Życie jak za szklaną szybą
- Świat pozbawiony barw i smaków
- Negatywne myślenie o sobie, świecie i przyszłości
- Trudność w przeżywaniu przyjemności
- Wahania nastroju
- Trudności w życiu społecznym i zawodowym
To nie jest test. Nie bagatelizujemy żadnego objawu, dlatego zaczynamy od rozmowy.
Jak pracujemy w Aurze?
- RozmowaPlan pracy dopasowujemy do Twoich potrzeb i możliwości.
- Techniki poznawczePomagają zidentyfikować negatywne myślenie o sobie, świecie i przyszłości.
- Aktywacja behawioralnaSłuży przywracaniu zdolności do przeżywania przyjemności.
- CierpliwośćPraca z depresją czy wahaniami nastroju wymaga cierpliwości i zrozumienia.
Kto może pomóc
Oliwia Rejman-Kulczycka
Głównie dorośli, także dzieci i młodzież
Dominika Wiśniowska
Dorośli, młodzież, dzieci od 7 lat
Oliwia Jurczak
Dzieci, młodzież, dorośli, rodzice
Istota problemu
Zaburzenia nastroju, w tym depresja, dystymia czy zaburzenie afektywne dwubiegunowe (CHAD), to schorzenia dotykające samych fundamentów ludzkiego dobrostanu. To nie tylko „brak nastroju”, ale bolesna zmiana w postrzeganiu siebie i świata. Pacjenci często opisują to jako życie za szklaną szybą, w świecie pozbawionym barw i smaków. Przyczyny mogą być różnorodne: od zaburzeń neurochemicznych w mózgu, przez traumatyczne wydarzenia, aż po nieadaptacyjne schematy myślowe. Bez profesjonalnego wsparcia, zaburzenia nastroju mają tendencję do nawracania i pogłębiania się, niszcząc życie społeczne i zawodowe.
Jak pracujemy w Aurze?
W naszym centrum stosujemy podejście zintegrowane. Rozumiemy, że praca z depresją czy wahaniami nastroju wymaga cierpliwości i głębokiego zrozumienia biologii oraz psychologii emocji. Wykorzystujemy techniki poznawcze, by zidentyfikować „triadę depresyjną” (negatywne myślenie o sobie, świecie i przyszłości) oraz metody behawioralne, by przywrócić pacjentowi zdolność do przeżywania przyjemności (aktywacja behawioralna). Nie bagatelizujemy żadnego objawu – plan pracy dopasowujemy do Twoich potrzeb i możliwości.
Często zadawane pytania
Czym różni się smutek po stracie od depresji klinicznej?
Smutek jest naturalną reakcją adaptacyjną, która z czasem traci na intensywności. Depresja kliniczna natomiast często wydaje się nieadekwatna do okoliczności lub trwa znacznie dłużej niż typowa żałoba. W depresji pojawia się nie tylko smutek, ale przede wszystkim brak zdolności do odczuwania radości (anhedonia), poczucie winy oraz myśli rezygnacyjne, które paraliżują codzienne funkcjonowanie.
Czy każda osoba z depresją musi brać antydepresanty?
Nie każda. W stanach lekkich i umiarkowanych psychoterapia poznawczo-behawioralna jest jedną z metod o dobrze udokumentowanej skuteczności. O wyborze formy leczenia warto porozmawiać także z lekarzem psychiatrą. Jednak w stanach ciężkich, połączenie leków i terapii jest standardem złotej praktyki medycznej. Jeśli potrzebne jest leczenie farmakologiczne, pomożemy znaleźć lekarza psychiatrę.
Czy zaburzenia nastroju są dziedziczne?
Istnieje komponent genetyczny – jeśli bliscy krewni chorowali, ryzyko jest wyższe. Jednak geny to nie wyrok; są jedynie predyspozycją. To, czy choroba się rozwinie, zależy w dużej mierze od czynników środowiskowych i naszych umiejętności radzenia sobie z emocjami, których uczymy się w procesie terapii.
Jakie są nietypowe objawy depresji (tzw. depresja maskowana)?
Depresja nie zawsze objawia się płaczem. Może kryć się pod postacią wybuchów złości, irytacji, bólów kręgosłupa, migren, a nawet nadmiernego rzucenia się w wir pracy czy używek. Szczególnie u mężczyzn depresja często manifestuje się poprzez drażliwość i agresję zamiast smutku.
Czy po wyleczeniu jednego epizodu depresji choroba zawsze wraca?
Nie zawsze, ale ryzyko nawrotu istnieje. Końcowa faza terapii skupia się na tzw. profilaktyce nawrotów. Uczymy pacjentów rozpoznawać ich unikalne „sygnały wczesnego ostrzegania” i wyposażamy w narzędzia, które pozwalają zareagować, zanim nastrój spadnie do poziomu krytycznego.
Zacznij od rozmowy
Spotkania prowadzimy w gabinecie w Rzeszowie (Galeria Karolina Park, os. Projektant) oraz online.


